به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، امروز، آن رهبر مهربان که روزی با تبسمی بر لب، در کوچه‌های همدان قدم می‌زد و برای دل‌های سوختهٔ پدران و مادران شهدا، مرهمی جز اخلاص نداشت، خود و خانواده‌اش به کاروان عظیم شهیدان پیوسته است.این ایام که پیکر پاک رهبر شهید انقلاب اسلامی و خانواده گرانقدرش در میان سیل میلیونی جمعیتی که از گوشه‌وکنار ایران اسلامی در مراسمات تشییع خاضر می‌شوند؛ صحنه‌هایی که یادآور وداع با بنیان‌گذار کبیر انقلاب بود و نشان داد مسیر شهادت و ایثار، همچنان پرچمدار حرکت امت اسلامی است.

اکنون بازخوانی لحظات نابی که رهبر شهیدمان 22 سال قبل در نیمه تیرماه سال 1383 بر منزل خانواده‌های شهدای همدان نور باران کرد بیش از پیش بایسته و ضروری به نظر می‌رسد؛ تا نسل امروز بداند که این رهبر، تمام عمر خود را با «راهبرد حقیقی» که همانا گرامیداشت یاد شهداست، زیست و سرانجام خود نیز در این راه به فیض عظمی نائل آمد.

اما بخشی از برنامه‌های آخرین سفر استانی رهبر شهیدمان به همدان به دیدار با خانواده‌های شهدا اختصاص یافت، ایشان در منزل خانواده تعدادی از شهدای همدان از جمله شهیدان «حمید، مجید و محمد مهدی بیات» و شهیدان «سیدمحمدباقر و سیدجعفر حجازی» حضور یافتند.

احترام به شهدا و خانواده‌هایشان یک راهبرد حقیقی برای ملت است

رهبر شهید انقلاب اسلامی در جمع خانواده‌های شهدای همدان به تبیین اهمیت «شهادت و ایثارگری» در حرکت عمومی کشور و جامعه اشاره کردند و افزودند: راه و یاد حسین‌بن‌علی(ع) نماد شهادت و ایثار و آگاهی و بصیرت است و به عنوان پرچم حرکت عظیم امت اسلامی باید همواره در اهتزاز باشد و به همین علت است که ائمه‌ی معصومین(ع) همواره یاد اباعبدالله الحسین (ع)  را در ذهن مردم زنده نگه می‌داشتند.

ایشان بیان کردند: اگر من از شهدا احترام میکنم، اگر اظهار اخلاص به خانواده‌های شهدا میکنم، این صِرف یک احساسات خشک و خالی نیست؛ به معنای این است که این یک راهبرد حقیقی برای ملت ماست؛ یاد شهدا باید گرامی داشته شود. این جوانان عزیز، این خانواده‌های پُرطاقت، این پدران و مادران، این همسران و فرزندان؛ اینهایی که با صبر و پایداری خودشان توانستند این راه طولانی را از این گردنه‌های دشوار عبور بدهند، بایستی مورد تجلیل قرار بگیرند، تا برای نسل جوان ما و برای آینده‌ی کشور ما این پرچم بر سر پا بماند.

خاطره حضور رهبر شهید در منزل شهیدان بیات

محمد سعید بیات برادر شهیدان بیات، در گفت‌و‌گو با  خبرنگار تسنیم در همدان به بیان خاطره زمان حضور مقام معظم رهبری در منزل پدری پرداخت و گفت: تیرماه سال 83 بود که با منزل پدریمان تماس گرفتند و با مادرم صحبت کرده بودند، گفته بودند از صدا و سیما برای تهیه گزارش به منزل شما می‌آیند، به دلیل اینکه حضرت آقا در آن زمان در همدان حضور داشتند حدس زدیم که شاید ایشان قصد دارند به منزل ما بیایند خلاصه خانواده اماده بودند.

وی افزود: برای ادای نماز به مسجد مهدیه رفتم بعد از مسجد به سمت منزل حرکت کردم فضای محله و کوچه شلوغ بود و به نظر می‌رسید خبر مهمی شده، وارد منزل شدم دیدم حضرت آقا به همراه امام جمعه آیت الله غیاث الدین طه محمدی، استاندار وقت آقای زبردست و مسئول بنیاد شهید نشسته اند نزدیک رفتم و عرض ادب کردم آقای محمدی مرا معرفی کردند، حضرت آقا با تبسمی بر لب، احوالپرسی کردند و از تک تک اعضای خانواده از شرایط و کارشان پرسیدند و در پایان نیز کتاب قرآن نفیسی به خانواده هدیه کردند.

معرفی شهیدان حمید، مجید و محمد مهدی بیات

حمید در سال 1337 متولد شد و بعد از دوران تحصیل به سربازی رفت و در پایگاه هوایی شیراز به کمک دوستانش توانست اسلحه‌ای از پایگاه خارج کرده و در اختیار انقلابیون بگذارد. با شروع جنگ به میادین جنگ وارد شد و به عنوان فردی کلیدی و محوری در منطقه سر پل ذهاب خدمت می‌کرد و چندین بار نیز مجروح شد، حمید به همراه محمد مهدی برای حضور در جبهه‌های جنوب عازم شدند، حمید در عملیات رمضان در جنوب شرکت کرده بود که در طول عملیات مجروح می‌شود و هنوز هم پیکر او به عنوان شهید مفقود الاثر در جنوب است.

مجید متولد 1338 فردی بسیار شجاع بود به طوری که سال 60در درگیری با عراقی‌ها چند تن از آن‌ها را اسیر کرد و ان زمان از فرمانده وقت عملیات شهید مدنی به عنوان تشویق اسلحه‌ای به هدیه گرفت. وی در 15 اردیبهشت سال 1361 به مقام رفیع شهادت نائل آمد.

محمد مهدی متولد سال 1342 بود، از دوران طفولیت برای مسائل مذهبی اهمیت بسیاری قائل بود، از ویژگی‌های اخلاقی و شخصیتی اش می‌توان به شجاعت، اهل مطالعه، استمرار برای شرکت در جلسات قرآن و علاقه اش برای طلبه شدن گفت. وی در دوران انقلاب نسبت به شناخت افراد مومن و غیر مومن بسیار حساس بود و به علما عشق می‌ورزید، اغلب در خیابان با منافقین درگیر می‌شد و به همین علت منافقین او را شناسایی کرده و حتی یک بار او را در محله پیچ زندان مورد حمله قرار داده و مجروح کرده بودند. پس از شروع جنگ با وجود سن کمش وارد جبهه‌های نبرد شد، از طریق سپاه به مأموریت‌هایی در جبهه‌های غرب، میانی و جنوب فرستاده شد. در عملیات رمضان مهدی مسئول جانشین اطلاعات عملیات بود در این عملیات از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد و همرزمانش تلاش زیادی می‌کنند تا پیکر او را به عقب برگردانند، محمد مهدی در شب 21 ماه رمضان در تیرماه سال 61 به شهادت رسید.

خاطره حضور رهبر شهید در منزل شهیدان حجازی

سید محمد کاظم حجازی برادر شهیدان حجازی نیز با یادآوری خاطرات تیرماه 83 و حضور رهبر شهید در منزل پدری از ویژگی‌های شخصیتی رهبر شهید انقلاب در دیدارهای خصوصی از جمله در جریان سفر رهبری به همدان سخن گفت. وی آغاز آشنایی پدر مرحوم خود سید جواد حجازی با رهبر شهید را مربوط به زمان تبعید سید جواد به مشهد مقدس قبل از دوران پیروزی انقلاب اسلامی عنوان کرد که این آشنایی بعدها در دوران تصدی مسئولیت‌های مختلف رهبر شهید ادامه یافت.

وی با اشاره به خاطره 22 سال قبل بیان کرد: پس از سفر رهبر شهید امت به همدان در سال 1383، ایشان محبت کردند و پیش از حضور در منزل مرحوم پدرم فرمودند بستگان نیز خبردار شوند تا دیداری هم با آنان داشته باشند. خانواده‌های شهدا که از بستگان بودند در کنار رهبر شهید انقلاب حاضر شدند و ایشان با محبت، به تک‌تک خانواده‌های شهدا هدیه‌ای در کنار کلام‌الله مجید تقدیم کردند و با دقت به صحبت‌های آنان گوش دادند.

حجازی عنوان کرد: حضرت آقا به همه خانواده شهدا، والدین، همسران و فرزندانشان در همه دیدارها توجه ویژه داشتند همین برخورد صمیمی دلبستگی این افراد به رهبر شهید را دوچندان می‌کرد. برای مثال وقتی حاج علی‌اصغر، پدر شهید سپهری شعری را در محضر ایشان قرائت کرد، معظم‌له با آرامش خاطر مثال‌زدنی به شعر ایشان توجه کردند تا بتوانند به راحتی شعرش را بخوانندو زمانی که  پدر شهیدان وثوقی با وجود معلولیت، هنگام رسیدن به محضر رهبری خود را به پای ایشان انداختند امام شهید بلافاصله پدر شهید را از زمین بلند کردند و تلاش کردند وی با آرامش روحی در کنارشان قرار بگیرد که نشانگر عمق تواضع رهبر شهید انقلاب بود.

مرحوم سید جواد حجازی پدر دو شهید بزرگوار از شخصیت‌های تاثیرگذار و برجسته انقلاب از یاران دیرین امام و رهبری و مدیرعامل موسسه دارالایتام مهدیه بود که تیرماه 1403 در سن 94 سالگی به فرزندان شهیدش؛ سیدجعفر و سید محمدباقر پیوست، وی عمر پربرکت خویش را صرف مبارزات انقلابی و سپس سرپرستی کودکان بی سرپرست کردند.

احداث دارالایتام مهدیه همدان، اقدام برای حل مشکلات و معضلات اقتصادی استان، احداث نخستین MRI در غرب کشور با هدف کاهش مشکلات بیماران و عدم مراجعه آن‌ها به پایتخت، فعالیت‌های کشاورزی و دامداری جهت رونق اقتصادی استان و سایر فعالیت‌های خیرخواهانه ازجمله فعالیت‌های مرحوم سیدجواد حجازی بود.

درباره شهیدان حجازی

شهید سید جعفر حجازی در دوم آذر ماه 1341در شهرستان همدان به دنیا آمد.  دیپلم داشت و مربی امور تربیتی بود و از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. یازدهم اردیبهشت ماه 1365 در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شده است. برادرش سید محمدباقر نیز به شهادت رسیده است.

شهید سید محمدباقر حجازی در روز پنجشنبه 15 بهمن 1349 مصادف با هفتم ذی الحجه سال 1390 قمری و در روز شهادت امام محمدباقر (ع) دیده به جهان گشود. در دوران نوجوانی همچون جوانی ورزیده وارد جریانات انقلاب شد، برداشت و درک عمیقی از انقلاب و امام راحل داشت، از سن چهارده سالگی وارد عرصه جهاد شد و مناطق مختلف جبهه‌های جنوب و غرب از جزیره مجنون و شلمچه تا ماووت را با قدم‌های کوچک، اما استوار خود طی کرد. او با شهامت بسیار در عملیات‌های متعدد از جمله طریق القدس، والفجر 8، کربلای 5و جزیره مجنون شرکت کرد و جراحات بسیاری برداشت. شهید حجازی تا سال سوم دبیرستان دوران تحصیل خود را ادامه داد و آموزش‌های نظامی را به طور کامل فراگرفت. مهربانی و عطوفت فراوان، بی آلایشی و ساده پوشی، دوری از غیبت از بارزترین خصوصیات او بود.

آخرین ماموریت او بعدازظهر روز پنجشنبه پنجم خرداد 1367 بود که پس از یک عملیات سخت به همراه چند نفر از رزمندگان گردان تخریب مشغول تلاوت ایات قران بود که خبر یک ماموریت تک شناسایی را به همراه چند نفر دیگر ازنیرو‌های اطلاعات و عملیات دریافت می‌کند، او آخرین عملیات خود را با دلاوری و شجاعت تمام انجام داده و بعد از اتمام عملیات در خاک دشمن در منطقه ماووت عراق براثر انفجار یک مین به حالت کما رفته و در سحرگاه یکشنبه هشتم خرداد 1367 به همرزمان و برادر شهیدش پیوست.

در سطرهای پایانی این روایت، شاید بتوان گفت که عظمت رهبر شهید، نه فقط در هدایت‌های کلان سیاسی، که در همان لحظات نابِ بلند کردن یک پدر معلول شهید از زمین و گوش سپردن به شعر «حاج علی‌اصغر» پدر شهید دیگر خلاصه می‌شد. این تواضع بی‌نظیر و این تکریم شأن خانواده‌های شهدا، درس بزرگی است برای تمامی مسئولان که قدرشناسی از ایثارگران، یک وظیفه‌ی راهبردی است و نه یک حرکت تشریفاتی. همدان، 22 سال بعد، هنوز گرمای محبت آن دیدارها را در خاطر دارد و این گزارش، گوشه‌ای از این حقیقت ماندگار را به تصویر کشید.

گزارش از مریم رحیمیان انور

انتهای پیام/