عفت رئیسی سرحدی در حاشیه آیین بزرگداشت روز جهانی زنبورهای گرده افشان که در موسسه تحقیقات علوم دامی کشور مستقر در کرج برگزار شد، در گفت و گوی اختصاصی با خبرنگار مهر افزود: زنبورهای عسل غیر از تولید عسل که شهد گل ها است با گرده افشانی نقش ارزنده ای در ارتقای محصولات کشاورزی به لحاظ کمی و کیفی و امنیت غذایی دارند.

وی با بیان اینکه امنیت غذایی وابستگی زیادی به گرده افشانی زنبورها دارد، اظهار داشت: اولین مشکل ما در وزارت جهاد کشاورزی است بطوریکه ۱۰۰ هزار تولید کننده داریم که حداقل یک میلیون نفر توسط این حرفه ارزتزاق می شوند ولی هیچگونه جایگاه مستقل ندارند در حالیکه زنبور بال بزرگی ندارد که زیر دست و پای دام و طیور باشد.

امنیت غذایی بدون زنبور عسل به مخاطره می افتد

رئیسی با اشاره به اینکه در این وزارتخانه فقط یک دفتر توسعه زنبورداری تاسیس کرده بودند که بدون بودجه هست، گفت: این مهم سال هاست علیرغم تلاش محققین اتحادیه و زنبورداران مغفول مانده و نمی خواهند بپذیرند که اگر زنبور عسل نباشدامنیت غذایی به مخاطره می افتد.

وی اظهار امیدواری کرد که با این گونه مراسم ها هر چند جنگ محدودیت هایی تحمیل کرده بتوانیم صدای زنبورداران را به گوش برنامه ریزانی برسانیم که خود را به هر گونه ای از زیر بار صنعت زنبورعسل رها کرده اند .

وی یکی از مشکلات زنبورداران را تلفات گسترده ای دانست که به دلیل واردات سموم و آفت کش هایی است که سال هاست در کشورهای حتی جهان سوم از چرخه مصرف خارج شده ولی به کشور ما به صورت بی رویه وارد می شود و مصرف بی رویه آن موجب تلفات گسترده زنبور عسل در کشور شده است.

مدیرعامل سابق اتحادیه زنبورداران کشور و اولین بانی تاسیس اتحادیه زنبورداران ایران ادامه داد: همچنین لارو میری و یکی دو بیماری مهلک دیگر در زنبور عسل داریم که متاسفانه هیچکسی آن را گردن نمی گیرد که این مشکلات را روزی رفع کنند در حالیکه نیاز به داروهای وارداتی زیادی با ارزبری بالا نیاز ندارد.

وی اضافه کرد: این صنعت هیچگونه رانت و منافعی ندارد به همین دلیل هیچ تشکیلات و مدیر مشخصی ندارد ضمن اینکه به کارشناسان آن برای تدوین برنامه کمک نمی کنند.

سقوط جایگاه جهانی ایرانی در تولید عسل

رئیسی با بیان اینکه آمار غلط برنامه ریزی غلط به دنبال دارد، گفت: می گویند جایگاه ایران در تولید عسل سوم جهان است در حالیکه درست نیست و باید گفت ما جایگاه ۱۵ جهان را هم نداریم؛ شاید سال هایی جایگاه های ۱۰ تا ۱۵ جهان را داشتیم ولی از سال ۱۴۰۰ به بعد جایگاه ما بسیار عدول کرده زیرا سرمایه گذاری در این بخش نشده و هیچ آورده ای از سوی دولت نبوده و سرمایه گذاری ملی نداریم.

وی افزود: خیلی از زنبورداران در چند سال اخیر از این صنعت دست کشیده اند و حتی به دلیل عدم حمایت به دنبال شغل های کاذب رفته اند.

وی ادامه داد: بعضی ها بر این باورند با نخوردن عسل اتفاقی نمی افتد در حالیکه از ۱۰۰ میلیون نفر جمعیت ایران بالغ بر ۱۰ میلیون نفر دیابت دارند که ناشی از مصرف غذای ناسالم است و اگر از عسل به جای شیرین کننده ها استفاده کنیم با این روند بیماری ها مواجه نخواهیم بود.

وی گفت: متاسفانه صنایع غذایی ما در این زمینه سرمایه گذاری نمی کنند و سرمایه داران ملی بخصوص دولت هیچ حمایت و سرمایه گذاری نمی کند و از ورود سموم و آفت کش ها جلوگیری نمی کند که موجب می شود این نهاده ها زنبور عسل کشور را از بین ببرد و حتی در عسل های تولیدی آثار آن دیده می شود که شرایط را برای صادرات این محصول از بین می برد.

رئیسی در پایان تدوین استاندارد اجباری، عدم بیمه زنبورهای عسل، لارومیری، تدوین ۱۰ درصد ارزش افزوده برای عسل، افزایش بی مهابای نهاده های زنبورعسل و افزایش قیمت بی رویه شکر و تولیدات عسل بدون دخالت زنبور را از جمله معضلاتی دانست که صنعت زنبور عسل ما را به یک صنعت آسیب دیده و آسیب پذیر تبدیل کرده است.