به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، هژیر اشکان، دبیر انجمن علمی مهندسی عمران دانشگاه خوارزمی در یادداشتی آورده است: شاید آن روز که با استرس توأم با هیجانی درونی قدم به اتاق جلسات حوزه ریاست دانشگاه می‌گذاشتم، هرگز فکرش را نمی‌کردم که اندکی پس از آن روز دست سرنوشت تقدیر دیگری را برای این سرزمین و مردمانش رقم بزند.

کمتر از یک سال قبل در تاریخ 19 خردادماه 1404 من و چند نفر از اعضای انجمن علمی مهندسی عمران به اتفاق تعدادی از اساتید دانشکده‌ فنی و مهندسی و مسئولان دانشگاه خوارزمی به نمایندگی از این دانشگاه، میزبان مدیران شرکت احداث و نگهداری کنارگذر شمالی استان البرز بودیم.

محوریت نشست، هماهنگی برای بررسی امکان برگزاری همایش و کنفرانس ملی با تمرکز بر افتتاحیه پروژه راهبردی پل B1 به‌عنوان بزرگ‌ترین پل خاورمیانه و پیچیده‌ترین سازه مهندسی کشور بود؛ پلی که بر فراز رودخانه کرج و مجاورت تصفیه‌خانه بیلقان که مسئولیت اصلی آب‌رسانی به استان‌های تهران و البرز را داراست ساخته شده است.

بخشی از پروژه عظیم آزادراه شمالی کرج در امتداد آزادراه شهید همت استان تهران و البرز را به یکدیگر متصل می‌کرد؛ پلی که توانایی کاهش بار ترافیکی درون شهر کرج را بین 40 تا 50 درصد در حالت متوسط دارا بود و بخش زیادی از چالش‌های رفت‌وآمد در اتوبان تهران – کرج – قزوین را نیز برطرف می‌کرد و روزانه باعث صرفه‌جویی بیش از 130 میلیارد تومان در مصرف سوخت می‌شد.

پلی با ارتفاع 136 متر، دهانه اصلی 180 متر و طولی بیش از یک‌هزار و 50 متر. اثری که فراتر از یک سازه‌ مهندسی، به نمادی از شکوه و هنر و اعتبار مهندسی ایرانی در سخت‌ترین شرایط تحریم‌های اقتصادی تبدیل شده بود. سازه‌ای ساخته شده از بتن مسلح با مقاومت فشاری بین 40 تا 60 مگاپاسکال که مقاومت بسیار بالایی در سازه‌‌های بتنی محسوب می‌شود.

نکته‌ای که موردتوجه قرار می‌گیرد این است که در سازه‌های اسکلت ساختمانی متداول از بتن با مقاومت فشاری 25 تا 30 مگاپاسکال استفاده می‌شود و همچنین کابل‌های پیش‌تنیده فولادی متشکل از هفت رشته تابیده به دور یک هسته مرکزی که از نظر فنی مقاومت بالای مصالح اصلی مورداستفاده در این سازه را نشان می‌دهد.

روزی که نشست هماهنگی برگزاری همایش ملی پل «B1» در دانشگاه خوارزمی به‌عنوان اولین و قدیمی‌ترین نهاد آموزش عالی کشور در حال برگزاری بود، شاید هیچ‌کدام از ما فکر نمی‌کردیم که در کمتر از یک هفته پس از آن جلسه کشور درگیر جنگی ناخواسته شود که تمامی برنامه‌های تخصصی و آموزشی و راهبردی را به تعویق بیندازد.

شاید کمتر کسی فکرش را می‌کرد که کمتر از یک سال بعد از آن نشست، ایران وارد جنگ دیگری خواهد شد که منجر به اتفاقی تلخ به‌ویژه در عرصه مهندسی ساخت‌وساز و حمل‌ونقل کشورمان خواهد شد؛ هدف قرار گرفتن پل B1 بر اثر حمله جنگنده‌های ارتش ایالات متحده آمریکا در جریان دومین جنگی که در یک سال کشور درگیر آن شد و البته فراتر از تمام مباحث و موضوعات مهندسی و فنی، سبب شهادت تعدادی از هم‌میهنانمان که در جریان روز طبیعت در جوار رودخانه کرج حاضر بودند شد.

حمله به پل B1 در چند مرحله اتفاق افتاد و منجر به تخریب بخش زیادی از عرشه و دهانه این پل شد. حمله‌ای که به این سازه رخ داد، مصداق بارز حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی و جنایت جنگی بود و اندکی پس از وقوع این اتفاق، رئیس‌جمهور ایالات متحده در اظهارات خود حمله به بلندترین پل کشور و خاورمیانه را «حمله‌ای نمادین» خواند.

در هیچ‌یک از مجامع بین‌المللی حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی که حق مسلم مردم یک کشور است قابل توجیه نیست و نخواهد بود و بدون هیچ استثنائی باید این نوع اتفاقات به شکل جدی محکوم شوند. ما نیز از قاعده جدا نیستیم و این رخداد را با استناد به قوانین حقوق بشری محکوم می‌کنیم.

این اتفاق بدون شک باعث ناامیدی مهندسان و کارگرانی که به‌طور شبانه‌روزی و در سخت‌ترین شرایط از هیچ تلاشی برای به ‌ثمر رسیدن این پروژه دریغ نکرده بودند شد، اما تاریخ این بوم و بر در تمام ادوار نشان داده که سختی‌ها و بلندی‌های روزگار، شاید بر پیکر این سرزمین زخمه‌ای وارد کند، اما هیچ‌گاه باعث بر زمین افتادن آن نخواهد شد.

ایرانیان در طول تاریخ پرآوازه و پرتلاطم خود همواره از طوفان‌ها سربلند بیرون آمده‌اند و دیری نخواهد پایید که سایه‌ اهریمن از آسمان سرزمینی که همواره در طول تاریخ لاشخورها بر فراز آن در حال پرواز بودند کنار خواهد رفت. آن روز مهندسان و جوانان بااستعداد و کوشای ایران فصلی جدید از تاریخ این کشور را رقم خواهند زد.

انتهای پیام/