به گزارش خبرگزاری مهر به نقل الجزیره ، این بحران مضاعف در سودان ابعاد تازه‌ای به خود گرفته و به یک وضعیت دوگانه تبدیل شده است؛ به‌طوری‌که شهروندان این کشور نه‌تنها از پیامدهای جنگ داخلی رنج می‌برند، بلکه با محدودیت‌های شدید در دسترسی به خدمات درمانی نیز مواجه شده‌اند؛ محدودیت‌هایی که تحت تأثیر تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه تشدید شده است.

بر اساس گزارش احمد العیساوی، خبرنگار الجزیره، پیامدهای این درگیری‌ها فراتر از اختلال در مسیرهای اصلی کشتیرانی و ایجاد بحران در بازار جهانی انرژی بوده و توانایی سازمان‌های امدادرسان برای تأمین و انتقال غذا و دارو به میلیون‌ها نفر در سراسر جهان را نیز به‌شدت کاهش داده است؛ در این میان، سودان از جمله کشورهایی است که بیشترین آسیب را متحمل شده است.

کمبود شدید دارو به یکی از جلوه‌های روزمره این بحران در سودان تبدیل شده است. یکی از شهروندان در توصیف این وضعیت می‌گوید: «ممکن است تنها مقدار اندکی از هر دارو باقی مانده باشد و ما ناچاریم با سختی فراوان همان مقدار محدود را پیدا کنیم. گاهی به بیمارستان‌ها مراجعه می‌کنیم یا در شبکه‌های اجتماعی جست‌وجو می‌کنیم، اما حتی در این صورت هم ممکن است به دارو دسترسی پیدا نکنیم.»

در همین حال، شهروند دیگری با اشاره به پیچیدگی شرایط موجود تأکید می‌کند که تأمین منابع مالی در شرایط جنگی خود به یک چالش جدی تبدیل شده و حتی در صورت در اختیار داشتن پول، بسیاری از داروها در دسترس نیستند. به گفته او، تحولات اخیر در خاورمیانه نیز به تشدید این وضعیت دامن زده است.

سازمان‌های امدادی تأیید می‌کنند که جنگ در خاورمیانه نه تنها مسیرهای حمل و نقل را مختل کرده، بلکه توانایی آنها را در واکنش به بحران‌های فزاینده انسانی نیز تضعیف کرده است. آنها سودان را در حال تجربه بدترین بحران بهداشتی جهان می‌دانند.

آمار سازمان ملل متحد تصویری حتی تیره‌تر را ترسیم می‌کند و نسبت به وخامت اوضاع با شیوع بیماری‌های همه‌گیر مانند وبا، مالاریا، تب دنگی و سرخک هشدار می‌دهد. این سازمان می‌افزاید که بیش از ۴ میلیون نفر از سوء تغذیه حاد رنج می‌برند که وضعیت شکننده بهداشتی را تشدید کرده و فشار بر معدود مراکز درمانی فعال باقی مانده در سودان را تشدید می‌کند.

این گزارش خاطرنشان می‌کند که سیستم بهداشتی سودان که پیش از این نیز درگیر جنگ داخلی بوده، اکنون در گرو درگیری‌هایی بسیار فراتر از مرزهای این کشور قرار گرفته است و آبراه‌های دوردست، میزان دارویی که به تخت بیماران در خارطوم و دارفور می‌رسد را کنترل می‌کنند.